bana ağır gelen duygulardan kurtulmanın çabasıyla geçti günler, bu arada günlük hayatın seyri epeyce değişti.
işe güce karıştım, bu olurken ben karmakarışıktım. hem derlenmeli toplanmalı, hem yepyeni bi şeye alışmak durumundaydım. eti sıkışır ya insanın, canı orada atar hani. canımın attığı yerde durup uzun uzun o yaraya bakamadım. işe sardım türkçesi. bazen sabahları serviste bi yumruk oldu canım, geldi oturdu göğsümün ortasına taş gibi. bazen öğlen yemekten sonra içtiğim sigaranın buruk nefesi, gece yatmadan önce dinlediğim son şarkı oldu.
beni benden kaçırdılar türkçesi ama ahtapot gibi sarıldım yine hayata.
yine yaşıcam ulan dedim.
tüm eşyaları yakar baştan yapar, bahçemi tekrar ekerim dedim.
hiç kolay değil, hala nefesim tıkanıyor ama yol alıyorum ben de, görüyorum.
elalem ne bok yerse yesin, onlara afiyet bal şeker.
benim alemim bana yeter!
0 kıpırtı::
Yorum Gönder
yorumlayın garii!