save as as it is

selam!

sessizlik yemininden çıkmış gibiyim. tam da bu sebeple "selam" dedim. 13 temmuz'dan bugüne dek bi kaç günde bi, tamam bu süre bazen haftaları bulabiliodu ama ara sıra da olsa bloga girdim, bi şey yazmasam da eskileri okudum bazen, bazen belki diyip boş bi sayfa açtım, her seferinde de yazmadan kapattım. işte bundandır elimi kolumu nereye koyacağımı bilemeyişim.

neden şimdi? net bi cevabı yok ama demin bazı postları silmek isterken buldum kendimi. bazı tatsız iç çekişlerimi. internetteki özel alanlarınızda her boku yemeye muktedirsiniz. beğenmediğiniz fotoğraflarınızı, kafa güzelken yapılan muziplikleri, size kazık atan eski dostları vb. silmeye de.. ama bunu yapmamaya karar verdim. karar demek bile saçma, saniyeler içinde mıncırdım zihnimi ve silmicem be hatta daha da yazıcam hıh! dedim. bi kaç yazı silerek hikayeyi değiştiremem. kırmızı paltolu kız en nihayetinde kendim için yaptığım bi şey. ve burdaki sevimli/sevimsiz her detay benden ve bana ait. net mi? flu mu? nasıl göründüğü umrumda değil.

fazladan bi saatimiz var bugün. saatlerinizi geri, kendinizi hafife almayı unutmayın..